Pups Charlotte nu anderhalve week oud

Ook na een behoorlijk aantal nestjes zijn wij als fokker nog iedere dag verbaasd over al het moois hetgeen Moeder Natuur voortbrengt. Hoe deze kleine molletjes zich ontwikkelen blijft een wonder. Ze groeien als kool en tijgeren door de werpkist op zoek naar al het lekkers uit de melkbar van mama en is het buikje dan lekker gevuld dan kruip je als pup lekker tegen je mama en zusjes en broertjes aan en ben je binnen enkele minuten in dromenland. Ook deze rakkertjes hoor je bijna groeien en de dagelijkse weegbeurt bevestigt dat. Alle goede zorg van mama vertaalt zich in levendige en glanzende pups. Nu neemt Charlotte nog de nodige zorg op zich. Als fokker sop je de werpkist, verschoon je de handdoeken, weeg je de pups en leg je de pups weer bij de rest als ze elkaar kwijt raken. In de tweede week wordt het wat drukker voor ons mensen. Zodra de oogjes en de oortjes zich openen, wordt de omgeving verkend en dan kun je als pup best verdrietig zijn wanneer de weg naar huis wordt bemoeilijkt door een richeltje waar je zo maar over heen kukelde, maar niet meer over terug kan. En ja, dan komt die man met die grote, maar inmiddels toch al vertrouwde handen, die je troost en een knuffel geeft en je weer fijn naar huis brengt. Ook zal deze week de eerste wormkuur weer worden gegeven, maar dat vertellen we deze engeltjes nog maar niet, want ze vinden het nog steeds geen delicatesse. Misschien eens vragen aan de dierenarts of deze kuur ook geleverd kan worden in de smaak van moedermelk.
Geniet van dit verhaaltje en tot volgende week.

Happy hour!!!!!
Melkbar open.

Nou even op de rij dan maar.

Twee seconden later en vanuit een andere hoek en met de oogjes dicht!!