Pups Elsa twee weken oud.

Daar liggen ze dan de kleintjes heerlijk bij mama te drinken. Mama Elsa is echt het stralend middelpunt en geniet volop van haar kroost. Als je even met Elsa praat en dat is niet zo moeilijk, want ze staat met de werpkist in onze woonkamer en of ik en Bert hebben regelmatig even een gesprekje met haar over hoe mooi haar pupjes zijn en hoe trots wij op haar zijn en hoe goed moedertje ze is. Ze vindt het prachtig en kijkt dan trots naar je. Intussen is ze na twee weken toe aan weer wat schoottijd. Niet te lang, want de kleintjes gaan bij haar voor, maar het knuffelen vindt ze zoals onze hele roedel erg fijn en wij voldoen daar graag aan. Wanneer Bert en ik op onze stoel zitten, hebben we altijd de nodige teckels op schoot. Het zijn dan ook onze hondenkindjes waar we erg zuinig en gek mee zijn en ze leven dan ook met ons in onze woonkamer.  ’s Nachts slapen ze met een maatje in een bench en een drachtig teefje slaapt bij ons, zodat we goed over haar kunnen waken. Kom dus niet aan onze hondjes! En wie er aan twijfelt of wij als fokker niet alles doen voor het welzijn van onze teckels, nodig ik hierbij uit om eens bij ons te komen kijken en onder het genot van een kopje thee of koffie  even te praten over het hoe en wat van onze fokkerij.

Dit gezegd hebbende weer even terug naar onze pups. Vanavond krijgen ze hun eerste wormkuur en hun eerste manicure. Bert zal proberen het e.e.a. op foto vast te leggen. Evenals het feit dat bij enkele pups de oogjes al iets open gaan.

George vindt het nog niet zo lekker, maar slikt het keurig door.
Het teefje met het rode bandje wil het maar al te graag uitspugen en proest het uit.
Het oranje bandje vindt het schijnbaar best wel lekker. Het gaat erin als koek.
De pup met het paarse bandje begint een beetje te schuimbekken, maar slikt de vloeistof uiteindelijk netjes door.

Wanneer je de bovenstaande foto’s goed bekijkt, zul je zien dat enkele pups de oogjes sinds vandaag iets open hebben. Een nieuwe fase in hun prille leventje breekt aan. Nu maar hopen dat ze niet van ons gaan schrikken. Tot over twee weken!